دوشنبه پانزدهم بهمن 1386
چند شعر تالشی
چَدَه بَشاش بوسوجون کامَه سوتِه
عشقی دَرسی تازَه کاریم آموتِه
نَزونیم کی بَسی عاشق بوسوجو
تازَه م زونوستَه و کاریمَه سوتِه
Chada bashash busujun ,
Eshghi darsi taza karim amute
Nazunim ki basi ashəgh busuju
Tazam zunusta o karima sute
چقدر می توانی بسوزان (مرا) (که) دارم می سوزم
درس عشق را تازه دارم می آموزم
نمی دانستم که عاشق باید بسوزد
تازه آموخته ام و دارم می سوزم
********************
بَشاش آتَش ژِ چمن اَستخونی
بَشاش هِنتِه چمن ام سرَه خونی
بَشا ش دَبیرده چمن سفرَه نونی
دَبیردِه نیشَه شا ت چمن زونی
Bashash atash zhe chəmən astəkhuni
Bashash hente chəmən əm səra khuni
Bashash dabirde chəmən səfra nuni
Dabirde nishasha tə chəmən zuni
می توانی استخوانم را به آتش بکشی
می توانی خون سرخ من را بنوشی
می توانی نان سر سفره ام را ببُری
ولی زبان من را نمی توانی ببُری
**********************
شونَه پَپوم ؛ سَری شونَه بژَن، بِه
سَری شونَه چمن خونَه بژَن، بِه
کورَه غومون اشتن کیجَه یِه کشتین
ت بَه خدا ، سَری لونَه بژن به
Shuna papu sari shuna bəzhan be
Sari shuna chəmən khuna bəzhan ,be
Kuraghumun əshtən kijaye kəshtin
Tə ba khəda sari luna bəzhan ,be
ای شانه به سر من! سرت را شانه بزن ، بیا
سرت را به خاطر من شانه بزن ، بیا
جغدها جوجه هایت را کشتند
ترا به خدا سری به لانه بزن ، بیا
*****************

