آغاز سه سالگی

وبلاگ تالش شناسی

دو سال پیش در چنین روزی یعنی دوم اردیبهشت 1386 این وبلاگ متولد شد. تاکنون در این وبلاگ مطالب مختلفی درباره تالش و تالشان به ثبت رسیده است؛اما این پایگاه هنوز در اول راه است. و از آن جا که این پایگاه فقط دو سالگی اش را به پایان رسانده و وارد سومین سال از فعالیتش شده است ، من آن را مانند کودکی می دانم که بعد از ماه ها تلاش و کوشش تازه زبان باز کرده و برای موفق شدن باید راه های طولاتری را بپیماید. و چون معتقدم این کودک برای پخته تر شدن باید از شما عزیزان مطالب مختلف و زیادی را بیاموزد ، به یاد کودکی های مان یک مَتَل matal  تالشی را که از دوران کودکی به یادم مانده برای این وبلاگ می نویسم تا اولین حرفی باشد که در آغاز سه سالگی اش بر زبان جاری می کند.

داردارَکو  داری مَکو

دار بَه من لیوَ بَدا

لیوی بَدام دودو وَرَه

اَ بَه من جوجو بَدای

جوجو بَدام مَمَه

مَمَه بَه من کوکَه بَدای

کوکَه بَدام مَلّا

مَلّا بَه من دَرسَه بَدا

دَرسی بَدام خدا

خدا بَه من عومرَه بَدا

پیرَه ژِنَکون مَرگَه بَدا

Dārdāraku dāri maku

Dār ba mƏn liva badā

Livi badām duduvara

A ba mƏn juju badāy

Juju badām mama

Mama ba mƏn kuka badāy

Kuka badām mallā

Mallā ba mƏn darsa badā

Darsi badām xƏdā

xƏdā ba mƏn oumra badā

pira ženakun marga badā

 دارکوب ،دارکوب! درخت را نکوب

درخت به من برگ می دهد

برگ را به بره می دهم

 بره به من شیر می دهد

شیر را به مادربزرگ می دهم

مادر بزرگ به من کوکَه(نان کوچک) می دهد

کوکَه را به ملا می دهم

ملا به من درس می دهد

درس را به خدا می دهم

خدا به من عمر می دهد

به زنان پیر مرگ می دهد!